Zigeunerlieder & Spanisches Liederspiel

Robert Schumanns Spanisches Liederspiel op. 74 (1849) en Johannes Brahms' Zigeunerlieder op. 103 (1887–88) vormen samen een bijzonder hoofdstuk in de geschiedenis van het romantische lied. Waar de liedcyclus in de eerste helft van de negentiende eeuw vrijwel altijd was geschreven voor één zangstem en piano, introduceerde Schumann met het Spanisches Liederspiel een nieuw concept: een liedcyclus voor meerdere solostemmen. Brahms bouwde bijna veertig jaar later voort op dit uitgangspunt. Beide werken zijn geïnspireerd door bewerkte Zuid- en Oost-Europese volkspoëzie en tonen hoe het vocale kwartet uitgroeide tot een volwaardige kamermuzikale bezetting. Oude Muziek Amersfoort laat de muziek weer klinken zoals Brahms en Schumann die voor ogen hadden, inclusief de vocale gebruiken uit die tijd.